ความยั่งยืน

ความยั่งยืนกับคำมั่นที่เรายึดถือ

ระบบของเราไม่ได้ฝากการรักษาป่าไว้กับความตั้งใจดี
แต่ให้ป่าที่คงอยู่เป็นเงื่อนไขของรายได้

01 — ที่มาและการตรวจสอบ

รู้ที่มา ก่อนมองถึงผลลัพธ์

จากป่าชุมชนห้วยหินลาดใน สู่ฉลากบนขวดในมือคุณ

1 — แหล่งวัตถุดิบ

น้ำผึ้งป่าและชาอัสสัมมีแหล่งที่มาจากป่าชุมชนห้วยหินลาดใน จังหวัดเชียงราย โดยเก็บตามรอบที่ชุมชนกำหนด

2 — ตรวจสอบย้อนกลับ

หน้าข้อมูลตรวจสอบย้อนกลับ TRACE ยังอยู่ระหว่างจัดทำ จะเผยแพร่เมื่อมีข้อมูลชุดแรกที่ตรวจสอบได้แล้ว

3 — ส่งต่อถึงคุณ

หน้าสินค้าแต่ละชิ้นระบุส่วนผสมครบถ้วนตามฉลาก สั่งซื้อผ่านร้าน FRESHERAL บน Shopee หรือสอบถามทาง LINE ได้

02 — คำมั่นของเรา

สี่ข้อที่ยึดถือเสมอ

เก็บตามจังหวะของป่า

ผลผลิตที่เก็บได้ในแต่ละปีคือขีดจำกัดที่เรายอมรับ ไม่ใช่ยอดที่ต้องเก็บให้ถึง

ให้ราคากับความรู้

ราคาที่ตกลงกันต้องครอบคลุมทั้งต้นทุนจริงในการดูแลป่าและค่าความรู้ของชุมชน

มีข้อมูลจึงบอกตัวเลข

หากยังไม่มีข้อมูล เราจะเว้นไว้โดยไม่ประมาณการ

เผยส่วนผสมครบ

แสดงส่วนผสมทุกตัวตรงตามฉลากจริง โดยไม่ตัดทอน

03 — งานของชุมชน

การอนุรักษ์ที่ลงแรงทำ

สำหรับชุมชนห้วยหินลาดใน การดูแลป่าเป็นส่วนหนึ่งของการทำมาหากิน ทั้งสองอย่างแยกจากกันไม่ได้

01

กฎที่ชุมชนดูแลกันเอง

ชุมชนบังคับใช้กฎเพื่อให้ปีหน้ายังใช้ประโยชน์จากป่าได้ ไม่ใช่เพียงเพื่อจำกัดการใช้ในวันนี้

02

ไร่หมุนเวียน

หลังเพาะปลูก พื้นที่จะได้พักฟื้นนานกว่าช่วงที่ใช้ปลูกพืช เป็นการเว้นเวลาให้ฟื้นตัว ไม่ใช่การเปลี่ยนพื้นที่ป่าอย่างถาวร

03

ทำแนวกันไฟทุกปี

ทุกปีก่อนถึงฤดูแล้ง ชุมชนลงมือทำแนวกันไฟรอบพื้นที่ป่าขึ้นใหม่ทั้งหมด งานนี้ไม่มีทางลัด

04 — คำถามที่พบบ่อย

เรื่องความยั่งยืนที่อยากรู้

หากมีเรื่องที่อยากรู้เพิ่มเติม พูดคุยกับเราทาง LINE ได้เสมอ

เราใช้วัตถุดิบหลักสองอย่างจากห้วยหินลาดใน จังหวัดเชียงราย ได้แก่ น้ำผึ้งป่าและชาอัสสัมจากป่าชุมชนแห่งนี้ ส่วนผสมอื่น ๆ ของแต่ละผลิตภัณฑ์ดูได้ในหน้าสินค้า ซึ่งระบุไว้ครบตามฉลาก

ขณะนี้ TRACE ยังไม่เปิดให้ใช้งาน เรากำลังเตรียมหน้าข้อมูลสำหรับตรวจสอบย้อนกลับ โดยต้องมีข้อมูลชุดแรกที่ตรวจสอบได้ก่อนจึงจะเผยแพร่ ระหว่างนี้ติดต่อสอบถามผ่าน LINE ได้

ผึ้งป่าเลือกที่ทำรังเอง ส่วนการเก็บผลผลิตต้องเป็นไปตามรอบของชุมชน ปริมาณที่ได้จึงต่างกันในแต่ละปี เราไม่อาจรับปากตัวเลขไว้ล่วงหน้า

มูลค่าทางเศรษฐกิจของวัตถุดิบที่พึ่งพาป่าผูกอยู่กับการคงอยู่ของผืนป่านั้น ป่าจึงต้องอยู่ต่อ เพื่อให้มีผลผลิตในปีถัดไป

กฎข้อที่สองของระบบ

ปลูกโดยไม่เปิดป่า

สิ่งที่แยกป่าที่ฟื้นคืนได้จากป่าที่ฟื้นคืนไม่ได้ คือวิธีที่เราใช้พื้นที่

ความงามจากธรรมชาติ เพื่อผิวที่ดีและผืนป่าที่คงอยู่

ความงามแห่งการให้คืน

ช่องทางติดตาม

Scroll to Top